Domy Moje pierwsze zlecenia w firmie architektonicznej nie były łatwe. Po prostu gdy już je wykonywałam ciągle coś nie było dobrze. A to kreska była nie taka, a to roślinka nie w tym obszarze co należało i tak w kółko. Zdawało mi się to trochę bardziej proste, lecz gdy patrzyłam na to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że wciąż ktoś mnie gani i próbuje instruować. Wszakże ja to wszystko znakomicie wiedziałam. Nie orientuję się, może to ten stres, który towarzyszył mi każdego dnia, może lekkie uczucie zmęczenia, bo wiele planów trzeba było robić nocami – nie wiem, lecz to jest oczywiste – nie spodziewałam się, że pierwsze kroki mogą być aż tak ciężkie…Pewnego dnia dostałam zamówienia na plany budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że są one moim przeznaczeniem. Nic nie wychodziło mi do tej chwili tak gładko jak wspomniane projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jakdokonać zbliżenia, jak zrobić super perspektywę, co ze sobą złączyć.Po prostu nigdy nie ubawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Nareszcie znalazłam coś co dało mi sporo zadowolenia z czynności zawodowej, którą wykonuję. Kierownictwo było ze mnie mocno zadowolone, projekty budowlane były gotowe zawsze na czas i z niezwykłą dokładnością. Nie są to moje słowa a właśnie ich. Byłam z siebie mocno dumna. Nareszcie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie krytykowali na co mnie w efekcie stać. I nie tylko oni byli tym zdziwieni, ja sama nie mogłam uwierzyć, że wszystko poszło mi tak dobrze. Mam skrytą nadzieję na nagrodę za to wszystko co robię dla firmy. Tylko wciąż się dziwię: czemu nie mogło być tak od samego początku?